درخت انجیر (Ficus carica)، با پیشینهای که به هزاران سال پیش بازمیگردد، یکی از اولین گیاهان اهلی شده توسط بشر است. این میوه بهشتی که در متون مقدس نیز از آن یاد شده، نه تنها به خاطر طعم شیرین و فواید بیشمارش، بلکه به دلیل سازگاری و پرورش نسبتاً آسان، یک انتخاب فوقالعاده برای باغداران و علاقهمندان به کشاورزی است. اگر شما هم به فکر کاشت این درخت پربرکت در باغ، ویلا یا حتی حیاط خانه خود هستید، این راهنمای جامع، نقشه راه شما از انتخاب اولین نهال تا چیدن آخرین میوه خواهد بود.
کاشت یک درخت انجیر، سرمایهگذاری پرسودی برای باغچه و سلامتی شماست. این درخت به دلایل متعددی انتخابی هوشمندانه محسوب میشود:
انتخاب نهال مناسب، شالوده یک باغ پربار و موفق است. اولین قدم، شناخت ارقام محبوب و سازگار با شرایط آب و هوایی ایران است.
پس از خرید نهال، نوبت به کاشت اصولی آن میرسد. رعایت این نکات، موفقیت شما را تضمین میکند.
برای باغات دیمی (که به باران متکی هستند) فاصله حدود ۱۰ متر و برای باغات آبی فاصله ۴ تا ۶ متر بین هر درخت در نظر بگیرید. این فاصله به درختان اجازه میدهد تا فضای کافی برای رشد و نورگیری داشته باشند.
مراقبت صحیح و مداوم، تضمینکننده سلامت و باردهی حداکثری درخت شما در سالهای آینده است.
درختان جوان انجیر در سال اول به آبیاری منظم (مثلاً هفتهای یکبار) نیاز دارند تا سیستم ریشه خود را به خوبی مستقر کنند. پس از آن، درخت به خشکی مقاومتر میشود اما آبیاری منظم در فصول گرم و خشک، به خصوص در زمان تشکیل میوه، باعث تولید میوههای درشتتر و آبدارتر میشود. آبیاری نامنظم در این دوره میتواند باعث ترک خوردن انجیرها شود.
درختان انجیر به کوددهی سنگین نیاز ندارند و کوددهی بیش از حد (به خصوص نیتروژن) باعث رشد رویشی زیاد و کاهش میوهدهی میشود. معمولاً استفاده از یک لایه کمپوست یا کود دامی کاملاً پوسیده در پاییز کافی است. اگر رشد درخت کند یا برگها رنگپریده بودند، میتوانید در اوایل بهار از مقدار کمی کود متعادل NPK (مانند فرمول ۸-۸-۸ یا ۱۰-۱۰-۱۰) استفاده کنید.
آیا میدانستید برخی از خوشمزهترین ارقام انجیر برای تولید میوه به کمک یک حشره کوچک نیاز دارند؟ برخی ارقام انجیر (مانند انجیر معمولی) نیازی به گردهافشانی ندارند. اما ارقام دیگری مانند انجیر ازمیر برای تولید میوه، نیازمند گردهافشانی توسط زنبور بسیار کوچکی به نام بلاستوفاگا هستند. این زنبور وارد ساختار گلآذین انجیر (که ما آن را به عنوان میوه میشناسیم) شده و تخمگذاری میکند و در این فرآیند، گردهها را نیز از انجیرهای نر به انجیرهای ماده منتقل میکند.
زمان برداشت فرا رسیده است اگر:
ساقه میوه به راحتی خم شود و گاهی یک قطره شیره از انتهای آن خارج شود. انجیر را با احتیاط از ساقه بچینید. این میوه ماندگاری بسیار کمی دارد و بهتر است طی ۲ تا ۳ روز در یخچال نگهداری و مصرف شود یا برای تهیه مربا، شربت و یا خشک کردن استفاده گردد.
پس از برداشت محصول، فرآیند فرآوری و فروش آغاز میشود که خود دنیای دیگری است. کسبوکارهایی که به دنبال ورود به این بازار هستند، باید با اصول این حرفه آشنا باشند. برای آشنایی با جنبههای تجاری این محصول، میتوانید مقاله ما در مورد فرآیند تامین و فروش عمده انجیر خشک را مطالعه نمایید.
این موضوع به نوع نهال و شرایط نگهداری بستگی دارد. به طور کلی، درختان انجیر جزو درختان زودبارده محسوب میشوند. اگر از قلمه یا نهال پیوندی باکیفیت استفاده کنید، معمولاً میتوانید در سال دوم یا سوم پس از کاشت انتظار اولین میوهها را داشته باشید. با این حال، باردهی اقتصادی و کامل درخت از سال پنجم به بعد آغاز میشود و با مراقبت صحیح، سال به سال افزایش مییابد.
بله، این کار کاملاً امکانپذیر است و یک راه عالی برای لذت بردن از این درخت در فضاهای محدود است. برای این منظور باید:
زرد شدن و ریزش برگها میتواند چندین دلیل داشته باشد، اما شایعترین علل عبارتند از:
بله، اما با رعایت چند نکته کلیدی. شما دو راهکار اصلی دارید:
خیر، در بیشتر موارد نیازی به این کار نیست. بسیاری از ارقام رایج انجیر که در نهالستانها فروخته میشوند (مانند انجیر معمولی)، “خودبارور” یا پارتنوکارپیک هستند، به این معنی که برای تولید میوه نیازی به گردهافشانی از یک درخت دیگر ندارند و یک درخت به تنهایی هم میوه میدهد. تنها ارقام خاصی مانند “انجیر ازمیر” برای میوهدهی نیازمند گردهافشانی توسط زنبور مخصوص بلاستوفاگا و وجود درخت انجیر نر (بَر) در نزدیکی خود هستند که این نوع کاشت بیشتر در باغات تجاری بزرگ رایج است.
Health Fig © 2018-2024 All Rights Reserve
طراحی شده توسط: pixeldot.ir